“Vijftig denar.” Ik kijk de bediende achter het loket vragend aan. Maar de wallen onder haar ogen bewegen geen millimeter. “Vijftig denar.” Het muntstuk voelt te licht in mijn handen. Betaal ik nu echt 0,81 euro voor Skopje Zoo? Daar kan je nog geen 1/30e van de Antwerpse Zoo mee bezoeken en nog geen 1/18e van de Zoologischer Garten in Berlijn. Het lijkt ook totaal niet in verhouding met de andere prijzen in de hoofdstad van Macedonië. Voor een Tequila Sunrise betaal je 220 denar en voor een goed gevuld glas wijn 150 denar. Maar voor een schijntje hiervan mag je een dag lang plezier hebben in het grootste dierenpark van het land.
Plezier is misschien niet het juiste woord. Terwijl ik door het onderkomen landschap van beton en roest loop neig ik eerder naar medeleven, melancholie en algehele malaise. En mijn verwachtingen waren al getemperd door het magere entreegeld en het feit dat dit niet het meest welvarende land van de Balkan is. Maar als de vorige regering wel genoeg geld had voor een buitenproportioneel beeld van Alexander de Grote (excuus Griekenland, ik bedoel natuurlijk: de krijger te paard), een handvol neoclassicistische paleizen, drie replica’s van Deense 17e-eeuwse schepen, een ‘Arc de Triomphe’, twee protserige bruggen vol standbeelden, enkele overweldigend grote fonteinen mét led-verlichting in alle kleuren van de regenboog, een exacte kopie van de London Eye, een vrije interpretatie van de CN Tower uit Toronto, een kruisbeeld van 66 meter op de grootse heuvel van de stad (waar staan jullie nu met jullie Jezus van een lullige 33 meter, Rio de Janeiro?) en een ge-update versie van de Spaanse trappen uit Rome die helaas niet konden worden voltooid voor de regeerperiode erop zat, waarom ligt de zoo dan op apegapen? Waarom liggen er oude infoborden en vitrines gewoon op een hoopje langs het wandelpad? Waarom staat een kwart van de kooien leeg? Waarom weet je soms niet of je naar een pierling of een ondervoede slang aan het kijken bent?
Dierentuinen vertellen je vaak iets over hoe het staat met de beschaving in een land. Een slim bestuur weet dat een mooie stadszoo een aantrekkelijke trekpleister is voor toeristen, maar ook voor lokalen zonder tuin en scholen uit alle windrichtingen. Een goed onderhouden park met vrolijke dieren mag gekoesterd worden. Wanneer een land liever 684 miljoen euro in een nieuwe nep façade steekt dan in bestaande waardevolle instituten, mag je je daar gerust vragen bij stellen. Ondertussen staren kleine Darko en zus Irina door driedubbel hekwerk naar een stel ganzen. De ouders trappen nog snel even de glasscherven rond hun sandaaltjes weg.
it's always better on holiday 