Vlees

Water spat op als een sliert forenzen de trap afstampt. Het regent weer. Londen kan een gemene trukendoos zijn als je met de metro reist. Je laat een strakblauwe hemel achter en komt terug boven in muisgrijs miezerweer. Maar het is zaterdagavond in Shoreditch en de avond is nog jong.

“Misschien moeten we hier iets eten?” oppert mijn reisgezel als we een pub invluchten. Happy hour begon al drie uur geleden voor ons, dus dit klinkt als een wijs idee. Het is een pub zoals er velen zijn in de Britse hoofdstad: deels hip en deels ordinair met een publiek waarop er geen etiket te plakken valt. Een Harley-Davidson lamp verlicht de hoge tafel waarop een groep working class heroes hun buit heeft uitgestald. De cocktails van het huis gaan het komende uur aan twee voor de prijs van één. De heren hebben het zekere voor het onzekere genomen en meteen vier drankjes de man besteld. De groene en blauwe vloeistof in hun glazen gloeit in het donker.

Een vlugge blik op de kaart brengt het verwachte arsenaal aan fast food: hamburgers, BLT-sandwiches, fisherman’s stew, taco’s. Alleen wordt de burger geserveerd met een flinke plak zachte tofu, is de BLT eigenlijk een TLT van gerookte tempeh en zitten de taco’s tjokvol bonen, bonen en bonen. Het stoofpotje dat mijn vriendin bestelt bevat een aantal witte plantaardige brokjes met een onmiskenbare vissmaak en een neppe zwarte velkant (‘net echte kabeljauw!’). Dit is al de tweede veganistische maaltijd die we bijna per ongeluk naar binnen werken vandaag. De nautisch gedecoreerde familiepub waar we lunch bestelden, pakte uit met een vleesloze Veguary. Dat leek ons nogal gewaagd voor zo’n soort etablissement. Wat is er gebeurd met het Engeland van de Sunday roast, de Yorkshire puddings met liters vleesjus en de toad-in-a-holes of pigs-in-a-blanket? In een krant las ik dat anno 2019 één achtste van de Britten vegetariër of veganist is en ongeveer 35 procent zijn vleesconsumptie flink heeft teruggeschroefd. We are all flexitarians now. Ik vraag me af of de stoere mannen met de snoepjeskleurige cocktails hun dagelijkse portie vlees nog niet missen. Wanneer enkele meisjes voorbijlopen, kortgerokt en in topjes aan elkaar gehouden door spaghettibandjes, draaien ze zich hongerig om.